Servitutes praediorum - (łac.) służebności gruntowe. W prawie że rzymskim, ograniczone system prawny rzeczowe uprawniające każdoczesnego właściciela gruntu władającego (praedium dominans) do korzystania z gruntu służebnego (praedium serviens) do wnętrza przeświadczony zdeterminowany sposób. Służebności gruntowe dzielono na - historycznie starsze - służebności gruntów wiejskich (servitutes praediorum rusticorum) i - młodsze - służebności gruntów miejskich (servitutes praediorum urbanorum).